OKUL FOBİSİ Mİ O DA NE?

Çocuklar küçüklükten beri her şeyin farkındadırlar ve onlar fark etmeseler bile bilinçaltı onu benimser. Misal olarak çocuk eve döndüğünde annesini bulamama korkusu yaşayabilir veyahut annesi tarafından korkutulabilir ve çocuk ürkek yetişir. Bazı ailelerin çocukları ise gizil bir mesaj verilerek ürkek olur. Şöyle ki; annenin ve babanın çocuğun üstüne çok titremesi, her şeyden daima çekinmesi gerektiğinin mesajının verilmesi çocuğu dolaylı olarak etkiler, hatta evin kapısında birkaç kilidin fazla bulunması bile. Tabi bu genetikte olabilir.

“Sen yapamazsın, bırak! Ben yaparım” düşüncesi çocuklarını aşırı kollayan aile tutumları çocukları küçük yaşlardan itibaren yaşadığı dünyanın çok tehlikeli bir yer olduğu inancını aşılar ve hayatı boyunca birilerine bağımlı olarak yaşama isteği duyabilir. İleriki yaşlarda da aileden bağımsız olma isteği büyük ihtimalle olmayacaktır. Çocuklar okula başlarken ev ortamından ayrılıp değişik bir dünyanın kapısından girerken kendilerinde değişik duygular meydana gelir. Bu bir hastalık bile olabilir(mide bulantısı, ateş çıkması vb.). İşte bu bir okul fobisidir.

ilkokul çocuğu

Okul fobisinin arkasındaki çocuk kaynaklı nedenler şöyle olabilir; sinirli, cezacı, şikâyetçi bir öğretmenden ve disiplinsiz bir sınıftan, ödevlerden, verilen görevi başaramamaktan korkması. Okula gidip gelmekten çekinir, kötü trafikten korkar. Fazla şişmanlık, zayıflık veya bedensel özürden dolayı utanır, kendini güçsüz hisseder, dalga geçilmekten korkar. Eğer çocuğun küçük kardeşi varsa, evde küçük kardeşi ile annesini yalnız bırakmaktan korkar. Anne kaynaklı nedenler ise yukarıda da geçen nedenlerden dolayı olur. Ayrıca anne, kocasından veya annesinden babasından sevgi bulamazsa bu sevgiyi çocukta bulmak ister. Çocuğu kendisine bağlar dolayısıyla çocuk anneden ayrılmak istemez. Evde anne ve babasının aralarının bozuk olduğunu hisseden çocuk hem ondan etkilenir hem de okula gidip onları yalnız bırakmak istemez. Bütün bunlar çocuğun okula gitmek istemesine engeldir.

Hepimiz şu kelimeyi ya demişizdir ya da bize denmiştir “Kocaman adam oldun artık hala annemi istiyorsun” diye işte bunu dememeliyiz. Bunun faydası olmayacak aksine zararı olacaktır.   Okul fobisi yüzünden çocuk suçlanmamalıdır. Dahası çocukların okula gitme zorunluluğu olduğunu aile bilir ve çocukta okuldan korktuğu için okula gitmek istemez bundan dolayı aile yaptırımlar uygulamaya çalışabilir. Yanlıştır, çocuk cezalandırmamalı ve küçük düşürücü sözler kullanılmamalıdır. Ebeveyn kendini çocuğun yerine koyup ona göre davranmaya çalışmalıdır. Ancak aile çocuğa karşı kararlı davranmalıdır. Kararlarını değiştirmemelidir. Aile çocuğu kendilerinden bağımsız hissetmeleri için birkaç gün başka bir akrabasının evinde kalmasını sağlaması ve ailenin çocuğun yaptığı şeylere karşı beğenilerini hissettirmesi çocuğa güven kazandırır, kendi başına bazı şeylere başarabileceğini hissettirir. Öğretmenlerin bu tip öğrencileri bir gruba üye yapma ve görev vermede aynı şekilde faydalı olur. Öğretmenler okulun ilk günlerinde öğrencilerle de tek tek ilgilenmelidir. Yanlış davranışlarda sert tepki göstermemelidir ailelerde buna dâhil.

Ebeveyn ve okul ilişkisi iyi olmalıdır. Anne baba çocuğa güvenlerini hissettirmelidirler.  Örneğin benim ilkokula başladığımda hatırladığım birkaç şeyden biri de sınıf arkadaşımın okul fobisi yaşamasıydı ve çok taaccüp etmiştim. Arkadaşımın annesi sınıfın penceresinin karşısındaki banklarda oturur, beklerdi. Dersler de bile arkadaşım, annesini aralıklarla hep takip ederdi. Eğer annesi o baktığı zaman orada olmasaydı annesi ona orada bekleyeceği için söz verdiğinden dolayı annesi sözünü tutmamış olacak ve arkadaşım annesine olan güvenini yitirecekti. Allah’tan öyle olmadı ve bir süre devam eden bu olay bir gün oldu, bitti. Her çocuk gibi o da alıştı ve o şimdi bir polis memuru.  🙂  Tabi bu sürecin böyle devam etmesi için öğretmenin de çocuğa karşı çok büyük görev düşmektedir. Bazılarını zikrettik zaten yine de birkaç bir şey söyleyelim. Öğretmenlerin onlara bu durumundan dolayı farklı davranmaları sevgiyle yaklaşmaları gerekmektedir. Farklı davranmaları derken ayrımcı olarak değil de onların durumunu bilerek ona uygun davranmalı kendini yalnız hissedecek güvensiz durumlara düşürmemelidir.  Öğrencinin duygusal hayatlarını yakından incelemek, onların okuldaki davranışlarının nedenlerini arayıp çözmek çocukların okul fobisini azaltacaktır.

                                      SAĞLICAKLA

Halil  İbrahim Uysal

Faydalanılan kaynak: Nurgül YAVUZER, Aile ve Çocuk, Akbank Yayınları: İstanbul.

VN:F [1.9.22_1171]
Rating: 10.0/10 (1 vote cast)
VN:F [1.9.22_1171]
Rating: +2 (from 2 votes)
OKUL FOBİSİ Mİ O DA NE?, 10.0 out of 10 based on 1 rating